Szanowni Państwo!

Strony Serwisu poświęcone ubogim prezentują ich rolę w Kościele, zarówno współczesnym jak i w Jego historii. Przedstawiają źródła biblijne i nauczanie Kościoła, formy służby ubogim i sylwetki świętych wskazujących drogi posługiwania tym, "do których należy Królestwo Niebieskie" (por. Mt 5,3).
Zachęcamy do lektury, do dzielenia się na forum Serwisu swoimi świadectwami, doświadczeniami i przemyśleniami oraz do współpracy, a także do poszukiwania sposobów rozwiązań trudnych spraw dotyczących ubóstwa.

Zespół redakcyjny Kongresowego Serwisu Internetowego "W słuźbie ubogim"

W służbie ubogim

Królestwo Chrystusa należy do ubogich. Jezus w czasie swego ziemskiego życia i nauczania podkreślał tę prawdę wielokrotnie i na różne sposoby, zarówno w bezpośrednich nakazach jak i w przypowieściach. Przypomnijmy tylko, że wybrał On ubogie narodziny, ubogie życie. Słynne Kazanie na Górze rozpoczął od błogosławieństwa ubogich, a mówiąc o sądzie ostatecznym sam utożsamił się z ubogimi - „cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, mnieście uczynili” (Mt 25,40). Pisze o tym Jan Paweł II w adhortacji apostolskiej Ecclesia in Asia: „Kościół wskazuje na priorytet miłości ubogich i zepchniętych na margines, ponieważ z nimi w szczególny sposób utożsamiał się Pan…. Miłość ta nikogo nie wyklucza, lecz ucieleśnia po prostu zasadę służby...” (n. 34). Egzegeza licznych tekstów biblijnych nie pozostawia wątpliwości, że służba ubogim jest zadaniem, bez którego prawie niemożliwa jest realizacja chrześcijańskiego powołania. Ubodzy mają pierwszeństwo w praktykowaniu miłości chrześcijańskiej. Są jej pierwszym adresatem i podmiotem. „Ubogich zawsze mieć będziecie” (J 12,8).

Bogate jest nauczanie Kościoła w obszarze troski o ubogich. Jan Paweł II wiele wypowiedzi poświęca temu tematowi. Mówi o miłości preferencyjnej ubogich. W encyklice „Sollicitudo rei socialis” pisze, że opcja preferencyjna na rzecz ubogich to „specjalna forma pierwszeństwa w praktykowaniu miłości chrześcijańskiej, poświadczona przez całą Tradycję Kościoła. Odnosi się ona do życia każdego chrześcijanina, które ma być naśladowaniem życia Chrystusa, ale stosuje się również do naszej społecznej odpowiedzialności, a zatem do stylu naszego życia, do decyzji, które trzeba stosownie podejmować w odniesieniu do własności i użytkowania dóbr” (n. 42).